ویلایی‌ها فیلمی جهانی است
ثریا قاسمی، ویلایی‌ها را نه اثری مربوط به یك خطه و اقلیم مشخص بلكه فیلمی جهانی تلقی می‌كند. او درباره این فیلم به جام‌جم می‌گوید: ویلایی‌ها صرفا فیلمی دفاع مقدسی و جنگی نیست. این فیلم را منیر قیدی همراه با سعید ملكان ساخت كه وقتی من فیلمنامه آن را خواندم، قصه‌اش خیلی به نظرم شیرین و جذاب آمد. قصه ‌زنی چشم‌انتظار و صبور كه در مقابل انواع و اقسام مشكلات می‌ایستد. نقش من در ویلایی‌ها زنی بود كه مثل بسیاری زنان دیگر در سراسر دنیا قربانی جنگ می‌شود و بنابراین من ویلایی‌ها را متعلق به گونه و حوزه خاصی نمی‌دانم، چون این اتفاق و این رنج و صبوری یك زن می‌تواند در هرگوشه جهان اتفاق بیفتد.
فیلمی با پیام انسانی
قاسمی بازی خود را در این فیلم حاوی یك پیام انسانی می‌داند و می‌گوید: این انتظار مختص زن ایرانی نیست و انگار سایه جنگ هیچ‌وقت در این دنیا حذف نمی‌شود. همان‌طور كه ویلایی‌ها در ژاپن در سالروز بمباران اتمی هیروشیما هم به نمایش درآمد و با استقبال خوبی مواجه شد. این فیلم می‌تواند روایتگر تمام زنان درگیر جنگ در هر گوشه دنیا باشد. وقتی پیام یك اثر انسانی باشد دیگر هیچ محدوده جغرافیایی خاصی را دربر نمی‌گیرد.
بازی در دمای 55 درجه
این بازیگر پیشكسوت با یادآوری خاطرات فیلم ویلایی‌ها توضیح می‌دهد: بازی در گرمای 55 درجه بیابان‌های جنوب قطعا سختی‌های بیشماری برای بازیگر و تمام عوامل یك فیلم دارد و خب داستان این فیلم هم با مضمونی كه داشت
به جان كشیدن این سختی‌ها را می‌طلبید.
قاسمی در ادامه با تشریح مخاطب ویلایی‌ها می‌گوید: ویلایی‌ها فیلمی بود كه مخاطب خاص خودش را داشت و در همان اندازه هم توانست تاثیر خود را بگذارد. چون چه بخواهیم و چه نخواهیم باید بپذیریم كه ذائقه مخاطبان سینما در سال‌های اخیر تغییر كرده و به سمت فیلم‌هایی رفته كه با انواع و اقسام شیوه‌ها سعی در خنداندن مردم دارند.
 با وجود این اما، ویلایی‌ها را مخاطبانش دیدند. حتی برایم جالب بود كه نسل‌های جوان‌تر هم كه اصلا در زمان جنگ نبودند و آن را حس نكرده‌اند هم با این فیلم ارتباط برقرار كردند. این در حالی است كه بعضی‌ها می‌گویند نسل‌های جوان ما هیچ علاقه‌ای به فیلم‌های حوزه دفاع مقدس ندارند!
این روزها كمتر قدرت انتخاب داریم
با توجه به تاثیرگذاری نقشی كه قاسمی در ویلایی‌ها بازی كرده از او می‌خواهیم درباره ویژگی‌های پذیرش یك نقش توضیح می‌دهد: من بازیگرم و در هر فیلمی كه ساختار روایی درست و نقشی تاثیرگذار داشته باشد بازی می‌كنم. راستش را بخواهید این روزها ما بازیگران كمتر قدرت انتخاب داریم و بیشتر انتخاب می‌شویم. در واقع بازار كار هم چندان پررونق نیست كه من خودم را مقید كنم فلان نقش را بازی كنم. حتی بارها برایم پیش آمده كه با كارگردانان فیلم اولی كار كنم و هیچ واهمه‌ای هم از این كار نداشتم. چون همیشه معتقد بودم اگر كارگردانی كاربلد باشد و قصه خوب باشد، آن كار خواهد درخشید.
او در پایان درباره جذابیت‌های بازیگری خاطرنشان می‌کند: اگر همه چیز كار اصولی باشد هنوز هم از بازی كردن لذت می‌برم. سكانسی را كه خوب نوشته شده و كارگردان برایش میزانسن خوب طراحی كرده با تمام توانم بازی می‌كنم. من اگر هزار ناراحتی هم داشته باشم، اما از بازی‌ام
كم نمی‌گذارم. چون وجدان كاری دارم.