حالا که بحث بر سر انبوهی از تخلفات در ساخت این سازه ناایمن در جریان است آنها شاید به این فکر نکنند که اگر شهرداری آبادان توصیه مهندس‌ناظر این سازه را می‌پذیرفت و حکم به توقف ساخت آن می‌داد حالا عزیزشان هم نفس می‌کشید. حتی به این فکر نمی‌کنند روند ساخت متروپل همراه با چه رانت‌های احتمالی بوده است. متروپل حال برای جامعه ایرانی بیش از آن‌که بحران باشد، غم است. این‌که می‌شد چنین نشود و حالا شده است. این اندوه اما باید جایی تمام شود. همین حالا آن‌طور که مدیر آتش‌نشانی پایتخت گفته تنها 33هزار ساختمان ناایمن در تهران سر پاست. بدتر این‌که 123 ساختمان شبیه متروپل دارند به فعالیت‌شان ادامه می‌دهند. غم متروپل را نباید حادثه بخوانیم که توالی مکرر یک اتفاق دیگر نامش پدیده نیست. تکرار که شود رویه است. همین حالا می‌دانیم فارغ از همه تخلف‌های احتمالی رخ‌داده در جریان ساخت این ساختمان‌های ناایمن، حداقل 123 ساختمان شبیه متروپل وجود دارد؛ ساختمان‌هایی که تنها وقتی خبر می‌شوند که فروبریزند وگرنه در رابطه با اغلب آنها هشدارهای بسیاری داده شده و می‌شود. موضوع اعلام نام این ساختمان‌ها هم حرف و حدیث بسیاری است. آتش‌نشانی می‌گوید اعلام نام‌شان نیازمند دستور قضایی است اما شورای شهر تهران سال گذشته فهرست بلندبالایی از این ساختمان‌ها را منتشر کرد. حالا و پس از فروریختن متروپل، رئیس سازمان آتش‌نشانی شهرداری تهران مالکان ساختمان‌های ناایمن را «سوداگران‌مرگ» نامیده و البته که گفته فهرست ساختمان‌های ناایمن را به‌زودی منتشر خواهد کرد و از هیچ‌کس هم ترسی ندارد. داده‌نمایی امروز به استناد آمارهای رسمی منتشرشده به تعداد سازه‌های ناایمن تهران در مناطق مختلف پایتخت پرداخته است.